Het orkaanseizoen van de Grote Oceaan 2006 begon op 15 mei 2006 en eindigde op 30 november 2006. Dit orkaanseizoen betreft twee verschillende gebieden en daarmee eigenlijk twee verschillende seizoenen. Oostelijk van de 140e graad westerlengte begint het seizoen op 15 mei, in het gebied westelijk ervan tot aan de datumgrens begint het seizoen op 1 juni, net als de Atlantische orkaanseizoenen. Voor beide gebieden eindigt het seizoen op 30 november. Tropische depressies, die zich ten oosten van de 140e graad westerlengte vormen, krijgen het achtervoegsel "-E" (East) achter hun nummer. Tropische depressies, die zich tussen de 140e graad westerlengte en de datumgrens vormen, krijgen het achtervoegsel "-C" (Central). Als een tropische storm een naam krijgt uit het centrale gebied, staat achter de naam in het kopje '(C)' vermeld.
Tot nog toe leverde het seizoen 25 tropische cyclonen, waarvan 19 tropische stormen, waarvan tien orkanen, waarvan vijf majeure orkanen. Eén orkaan, Ioke, ontstond in het bekken van de centrale Grote Oceaan. Het was voor het eerst sinds 2002 dat een tropische cycloon in dat gebied de status van tropische storm en die van orkaan bereikte. Ioke werd uniek toen zij vervolgens de vijfde categorie bereikte; zij is de eerste tropische cycloon in de geschiedenis die gevormd is in het centrale deel van de Grote Oceaan en binnen dat bassin promoveerde tot tropische storm, orkaan én majeure orkaan én de vijfde categorie bereikte. Daardoor werd zij de eerste orkaan van de vijfde categorie met een Hawaïaanse naam. Nadat zij de vijfde categorie had bereikt, stak zij de datumgrens over en ging verder in het tyfoonseizoen van de Grote Oceaan als de tyfoon Ioke.
Voorspelling +Voorspelling voor de activiteit van tropische cyclonen voor het seizoen van de Grote Oceaan 2006BronDatumTropischestormenOrkanenMajeureOrkanenNOAALangjarig gemiddelde15.38.84.2NOAAvoorspelling 22 mei 200612–166–81–3Activiteit tot nog toe (Oost) 18 10 5Activiteit tot nog toe (Centraal) 1 1 1
Op 22 mei 2006 bracht het NOAA, het nationaal bureau voor oceanografie en meteorologie (National Oceanic and Atmospheric Administration) zijn voorspelling uit voor het komende seizoen en verwachtte, dat het een beneden normaal seizoen zou worden met 12 tot 16 tropische stormen, waarvan er 6 tot 8 er zullen aanwassen tot orkaan, waarvan één tot drie orkanen de derde categorie of hoger zouden kunnen bereiken. Het bureau verwacht geen noemenswaardige invloed van el Niño noch la Niña op het Orkaanseizoen van de Grote Oceaan. Voor het gebied van de centrale Grote Oceaan (tussen 140° WL en de datumgrens) verwacht het bureau twee à drie tropische cyclonen (het gemiddelde is vijf), waarvan de sterkte niet nader voorspeld wordt.
Cyclonen Zie ook Kroniek van het orkaanseizoen van de Grote Oceaan 2006 voor een chronologische opsomming van de gebeurtenissen en de tijdbalk van het seizoen.
Tropische storm Aletta thumb|Tropische storm Aletta op 27 mei op circa 200 km ten zuiden van Acapulco thumb|left|De koers van Aletta. Op 23 mei ontstond er ten zuidzuidwesten van Acapulco een storing, die gestaag tot ontwikkeling kwam. Op 27 mei promoveerde de storing tot tropische depressie 1-E en enkele uren later tot tropische storm Aletta. Aletta is de eerste tropische cycloon van het jaar 2006 op het westelijk halfrond. Aletta wies aan tot windsnelheden tot 75 km per uur en een minimale druk van 1002 mbar. Aletta koerste aanvankelijk richting de kust van Oaxaca en Guerrero, maar is toen tot stilstand gekomen, door een rug van hoge druk aan haar noordflank en dwaalde de volgende dag voor de Mexicaanse kust. De rug van hoge druk week tijdelijk, zodat Aletta langzaam naar het noorden dreef. Nadat de rug van hoge druk zich weer opgebouwd had, werd Aletta naar het westen geduwd. Aletta's convectie verdween grotendeels en door de eerder geleden westelijke schering aan haar westflank, werd zij asymmetrisch van vorm en slecht georganiseerd. Op 30 mei degradeerde Aletta tot een tropische depressie ten zuidwesten van de kust van Guerrero. De westelijke schering, die zij tot nog toe aan haar westflank te lijden had, die tijdelijk was verdwenen, nam nu weer toe. Aletta koerste over warm water 28 à 29 °C, maar droge lucht en schering beletten nog een krachttoename. Op 30 mei verloor zij haar gesloten circulatie, waardoor zij niet langer een tropische cycloon was.
Tropische depressie 2-E thumb|Tropische depressie 2-E op 3 juni. thumb|left|Tropische depressie 2-E voor de kust van Guerrero en Michoacán. Begin juni ontwikkelde een tropische onweersstoring zich langzaam ten zuiden van kust van de Mexicaanse staat Guerrero. De storing toonde meer en meer organisatie en diepe convectie en ontwikkelde een gesloten circulatie. Op 3 juni ontwikkelde een hogedrukgebied op grote hoogte zich in de buurt van de storing, die de uitstoot van een tropische cycloon deels bespoedigde en daardoor kon op 3 juni de storing promoveren tot tropische depressie 2-E. Zij bereikte direct haar hoogtepunt met windsnelheden tot 56 km/uur en een minimale druk van 1005 mbar. Tropische depressie 2-E trok aanvankelijk naar het noordnoordoosten en later naar het noordoosten, richting Mexicaanse kust. De staten Guerrero en Michoacán de Ocampo ondervonden zware regenval, waarmee tropische depressie 2-E gepaard ging; te Acapulco was 280 mm regen gevallen en op sommige plaatsen viel méér dan 630 mm (63 centimeter) regen. Op 4 juni kwam tropische depressie 2-E tot stilstand voor de Mexicaanse kust en raakte gedesintegreerd, doordat haar circulatie al over het Mexicaanse vasteland liep en ten gevolge van schering. Na een korte periode stationair gelegen te hebben trok tropische depressie 2-E weer versneld naar het oosten en verzwakte vervolgens ten gevolge van schering en drogere lucht in de middelste lagen van de atmosfeer. Op 5 juni loste tropische depressie 2-E op, voordat zij de kust bereikte.
Orkaan Bud thumb|Tropische storm Bud op 11 juli. thumb|left|Buds weg. thumb|left|Bud (west) en Carlotta (oost) op 12 juli. Na de eerste week van juli trok een storing met diepe convectie westwaarts over de Grote Oceaan westwaarts. De omstandigheden werden steeds beter en op 11 juli vormde zich tropische depressie 3-E op ongeveer 1200 km ten zuiden van het zuidelijkste puntje van Baja California Sur. Tropische depressie 3-E bezat een goede uitstoot over alle kwadranten, behalve de noordelijke, omdat een lagedrukgebied op grote hoogte aan haar noordflank lichte schering over haar bracht, maar de invloed van dit lagedrukgebied werd steeds minder, zodat ook dit kwadrant goed ontwikkeld werd. Enkele uren later promoveerde tropische depressie 3-E tot tropische storm Bud. Toen de schering verdween en Bud zich nog beter kon organiseren, volgde een scherpe toename in intensiteit en promoveerde Bud dezelfde dag tot orkaan. Op 12 juli bereikte Bud de tweede categorie. Daarna stabiliseerde de intensiteit van Bud, om na 24 uur opnieuw fors in kracht toe te nemen. Op 13 juli bereikte Bud de derde categorie en bereikte zijn hoogtepunt met windsnelheden tot 204 km/uur en een minimale druk van 953 mbar. Daarna geraakte Bud boven zeewater, dat een temperatuur had van 25 °C en verzwakte. Daarna geraakte Bud boven nog koeler water en degradeerde op 14 juli snel tot tropische storm en op 15 juli tot tropische depressie. Tropische depressie Bud verloor vervolgens zijn convectie en werd een resterend lagedrukgebied.
Orkaan Carlotta thumb|Tropische storm Carlotta op 12 juli, enkele uren voordat zij tot orkaan promoveerde. thumb|left|Carlotta's koers.
Een storing, die al enige dagen ten zuiden van de kust van Guerrero en Oaxaca dreef, ontwikkelde zich in de eerste helft van juli langzaam tot een breed lagedrukgebied, waaruit op 12 juli tropische depressie 4-E ontstond op 415 km ten zuidwesten van Acapulco de Juárez. Tropische depressie 4-E werd geleid door hetzelfde hogedrukgebied als Bud en trok naar het westnoordwesten, parallel aan de Mexicaanse zuidkust. Boven Manzanillo lag nu een lagedrukgebied op grote hoogte, dat met tropische depressie 4-E meetrok en de uitstoot van tropische depressie 4-E assisteerde. Het zorgde voor een goede uitstoot van de tropische cycloon, waardoor die zich snel kon ontwikkelen. Enkele uren later kon tropische depressie 4-E zich nog beter organiseren en promoveerde tot tropische storm Carlotta. Carlotta nam gestaag in kracht toe, terwijl zij haar koers naar het westnoordwesten versnelde. Op 13 juli promoveerde Carlotta tot orkaan en bereikte haar hoogtepunt met windsnelheden tot 139 km/uur en een minimale druk van 981 mbar. Carlotta kreeg te kampen met lichte schering, niet in de laatste plaats door de krachtige uitstoot van Bud. Toen Bud verzwakte kwam Carlotta terug op haar hoogtepunt. Carlotta kwam echter boven koeler water en degradeerde op 14 juli tot tropische storm. Toch beleefde zij een nieuwe opleving van convectie en promoveerde nogmaals tot orkaan. Ook deze nieuwe opleving ebde in 12 uur weer weg en Carlotta werd opnieuw een tropische storm. Op 16 juli verzwakte Carlotta tot tropische depressie, die op 17 juli al haar convectie had verloren.
Orkaan Daniel thumb|Daniel op 20 juli om 19h30 UTC, het moment dat Daniel de vierde categorie bereikte. thumb|left|Daniels parcours. Net zoals Bud, ontwikkelde zich uit de volgende storing op ongeveer 1175 km ten zuiden van het uiterste zuidelijke puntje van Baja California Sur op 17 juli tropische depressie 5-E. Aanvankelijk was tropische depressie 5-E nog matig georganiseerd, maar er ontwikkelden zich snel spiraalbanden aan de periferie van het systeem en ook de temperatuur van de toppen van de cumulonimbi daalde naar -80 °C, wat duidt op sterke convectie. Twaalf uur na het ontstaan van tropische depressie 5-E promoveerde zij tot tropische storm Daniel. Daniel werd westwaarts geleid door dezelfde rug van hoge druk, die Bud en Carlotta op een westelijke koers zette. Daniel begon gestaag aan kracht te winnen. Op 18 juli promoveerde Daniel tot orkaan. Daniel organiseerde zich verder tot een symmetrische orkaan met goed gedefinieerde spiraalbanden en een zeer goede uitstoot. Ook ontwikkelde Daniel een zeer klein oog van 9 km in diameter. Dit oog kon niet lang stand houden en Daniel geraakte in een oogrokvervangingscyclus (Engels: Eyewall Replacement Cycle).
Dat wil zeggen, dat de diameter van het oog te klein wordt voor de harde winden, die door de toenemende middelpuntvliedende kracht een grotere diameter nodig hebben. Daardoor formeert er zich een nieuwe wijdere oogrok, die de oude geheel omvat. De diepe convectie aan de buitenkant kan niet door de nieuwe oogrok komen en de oude bereiken.
thumb|Daniel op 21 juli, als ringvormige orkaan na het ondergaan van enkele oogrokvervangingscycli. Hierdoor verpietert de oude oogrok langzaam, want die krijgt (bijna) geen voeding meer. Tijdens zo een cyclus is de intensiteit van een orkaan zwakker, dan men op grond van de satellietbeelden zou vermoeden, maar als een orkaan zo een cyclus weet te voltooien, kan hij meestal sterk in kracht toenemen. Zo ook Daniel; op 20 juli bereikte hij de derde categorie en was daarmee de tweede majeure orkaan van het seizoen. Bovendien kwam Daniel als ringvormige orkaan uit de cyclus. Dit type kan zich in ongunstigere omstandigheden langer handhaven en maakt geen verdere oogrokvervangingscycli meer door. Dezelfde dag nog werd Daniel de eerste orkaan van de vierde categorie van dat seizoen. Op 21 juli bereikte Daniel zijn hoogtepunt met windsnelheden tot 222 km/uur en een minimale druk van 942 mbar. Daarna stabiliseerde Daniel en nam opnieuw in kracht toe met windsnelheden tot 241 km/uur en een minimale druk van 933 mbar op 22 juli, een sterke orkaan van vierde categorie op de grens van de vijfde categorie.